Almal het ‘n signature dance move. Maar ek is seker joune is nie so cool soos meeste van hierdie outjies nie:
Kliek op hulle en maak jou eie musiek.
Almal het ‘n signature dance move. Maar ek is seker joune is nie so cool soos meeste van hierdie outjies nie:
Kliek op hulle en maak jou eie musiek.
As jy in die era van mixed tapes al verstand gehad het, is hierdie site vir jou:
Skryf tog net iets om hierdie gekerm stil te kry. Vertel ‘n storie om die verdompte gat vol te stop en om die klok se hol getik te verdoof. Wat sou ek sê as ek ‘n woordeier móés lê?
Ek sou ‘n wêreld fabriseer wat geen verband hou met die een waaraan ek my daagliks blootstel nie. Ek sou al die reëls breek en elke verwagting teleurstel of oortref, en nie omgee watter een van die twee dit is nie. Ek sou nie aktualiteite gebruik as inspirasie nie. Ek sou nie die geeste oproep van denkers en avonturiste wat stories gelééf het nie.
In plaas daarvan om die heildronk oor te vertel, sou ek letterprentjies teken met die vergete botteldoppies van die partytjie. Die fokus sal op die rok wees wat verworpe oor die stoel bly hang het, en nie die een wat later die aand gevaarlik van die skouer bly geglip het nie. Ek sou die storielyn volg van die rookwalm wat in die kamer bly rondhang het, en nie die gespreksgenoot wat uiteindelik die sigaret dronk en driftig teen sy opponent se hand sou dooddruk nie.
Aksie is overrated. Ek verlustig my eerder in die opwinding van ‘n sneeulandskap. Ek kou my naels vir die spanning van ‘n enkele asemteug. Die besettoon is so goed soos enige simfonie. Muf is ook mooi.
Hoe wéés ‘n mens net op papier? Hoe vertaal jy die wind? Hoe weerkaats jy lig sonder om dit in stukkies te breek? Kan stilte in ‘n bottel groei? Is die naam vir hierdie behoefte luiheid?
Ek is verlief op die voorspelbaarheid van jou chaos,
Ek is geanker aan die stad se speke:
Kom haal my vandag,
Kom kou my fyn en spoeg my uit in ‘n straatkafee,
Met ‘n bier in die hand
En tevredenheid taai
Soos ‘n lang dag se stof teen my wang.
Die choreografie van verliefdheid: ‘n swerm dansende, duikende, dartelende, dol vlerke – ongeïnhibeerd, universeel en kollektief waansinnig.
Aaaah, hulle moes Elbow se uitstekende musikale weergawe van hierdie onbeteuelde natuur-fenomeen (die liefde én die voëls) as klankbaan gebruik het vir die video! Die musiek vang die wisselvallige frenesie so goed vas. ‘n Stille ekstase. Vloeibare spatsels emosie soos ‘n lewende potloodskets. Verruklike tevredenheid.
Indien moontlik, skakel die klank van die eerste video af en kyk daarna terwyl jy na die tweede een luister. Jy sal nie spyt wees nie.
Ek droom soms van musiek. Maar die klanke is dan vertaal in beelde, asof daar ‘n graad van stilheid is anderkant fluister waar geluide eerder in visuele vorme begin dans as om die res van my lyf wakker te lawaai. My prentjies is meer kleurvol en abstrak, maar waarskynlik nie so akkuraat soos hierdie uitbeelding van Bach nie.
Ek dink dis frieken niftie!
(Kom ons probeer weer. Weet nie hoekom ek so sukkel om videos te embed nie…)
Hierdie laat my maag draai en onwillekeurige skril geluide uiter. Nie aanbeveel vir diegene met hoogtevrees nie.
As jou kop afval, sal ek ook agter jou aan in die walvis se maag induik. En selfs al vloei al die bloed uit my lyf, sal jy altyd my Hotstuff bly.
http://www.nowness.com/media/embedvideo?itemid=1640&issueid=1691